Οποιοσδήποτε άνθρωπος, ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο και την κατάστασή του, μπορεί να γίνει ξενιστής και βιότοπος παρασιτικών μικροοργανισμών. Αν και η λέξη «οικοδεσπότης» είναι μια ισχυρή λέξη, επειδή είναι σκουλήκια που ζουν στο ανθρώπινο σώμα, απορροφούν τα θρεπτικά συστατικά και την ενέργειά του, δηλητηριάζουν το σώμα και βλάπτουν το σώμα, προκαλώντας μια σειρά από αρνητικά συμπτώματα.
Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων ζει με τουλάχιστον έναν τύπο παρασίτου. Και, γενικά, υπάρχουν περισσότερα από 70 είδη που μπορούν να επιλέξουν το ανθρώπινο σώμα ως σπίτι.
Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι τα παράσιτα ζουν αποκλειστικά στα έντερα, ενώ όλοι θυμούνται τα σκουλήκια καρφίτσας - μικρά και λευκά σκουλήκια. Αλλά στην πραγματικότητα, τα σκουλήκια είναι σε θέση να διεισδύσουν σε οποιοδήποτε εσωτερικό όργανο ή σύστημα, με αποτέλεσμα να διαταράσσουν τη λειτουργία τους, κάτι που είναι επικίνδυνο όχι μόνο για την ανθρώπινη υγεία, αλλά και για τη ζωή του.
Είναι απαραίτητο να εξεταστεί ποιοι τύποι ελμινθών υπάρχουν και ποιοι είναι οι πιο συνηθισμένοι; Ταυτόχρονα, μάθετε ποια συμπτώματα υποδηλώνουν την παρουσία τους και ποια θεραπεία θα σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε την ασθένεια με τη μικρότερη βλάβη στην υγεία;
Τύποι ελμινθών, η ταξινόμηση τους
![είδη σκουληκιών](/images/άρθρα/10267/είδη%20σκουληκιών.jpg)
Υπάρχουν περισσότερα από 300 είδη παρασίτων στον κόσμο, τα οποία ανήκουν σε διαφορετικές τάξεις και ομάδες μικροοργανισμών. Στη χώρα μας απαντώνται μόλις 70 είδη και από αυτόν τον αριθμό μπορούμε να ξεχωρίσουμε 10, που απαντώνται στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων.
Τα παρασιτικά σκουλήκια, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά παρασιτισμού τους, μπορούν να χωριστούν σε δύο ομάδες - εντερική και ιστική.
Η πρώτη ομάδα επιλέγει το ανθρώπινο έντερο ως το σπίτι της και μπορεί να περιλαμβάνει καρφίτσες, στρογγυλά σκουλήκια, λάμβλια, αγκυλόστομα, μαστίγιο, βοοειδή ταινία, χοιρινή ταινία και ευρεία ταινία.
Η ομάδα ιστών περιλαμβάνει τρεματώδη, τριχινέλλα, ηπατικά φλύκταινα, εχινόκοκκο και κυψελοειδή. Μπορούν να εγκατασταθούν σε οποιοδήποτε εσωτερικό ανθρώπινο όργανο και να ζήσουν εκεί για χρόνια.
Ανάλογα με τον κύκλο ζωής των παρασίτων (καθώς και την πηγή μόλυνσης), μπορούν να χωριστούν στους ακόλουθους τύπους:
- Biohelminths - τα αυγά και οι προνύμφες αυτής της ομάδας παρασίτων ωριμάζουν σε ζωικούς οργανισμούς (αγελάδα, σκύλος, γάτα) ή έντομα (κουνούπι, μύγα). Δηλαδή, η ανθρώπινη μόλυνση εμφανίζεται απευθείας από αυτά. Και η μετάδοση από το ένα άτομο στο άλλο δεν είναι δυνατή.
- Γεωέλμινθοι - τα αυγά και οι προνύμφες αυτής της ομάδας παρασίτων ωριμάζουν αποκλειστικά στο έδαφος, δηλαδή έξω από το ανθρώπινο σώμα.
- Παράσιτα επαφής - η μόλυνση εμφανίζεται απευθείας από ένα άρρωστο σε ένα υγιές άτομο (μέσω χειραψίας, οικιακών ειδών, κλινοσκεπασμάτων κ. λπ. ).
Οι τύποι σκουληκιών, ανάλογα με την κατηγορία, χωρίζονται στις ακόλουθες ποικιλίες:
- Τα στρογγυλά παράσιτα (νηματώδεις) έχουν διαφορετικά μεγέθη και εμφανίσεις και είναι πάντα διαφορετικών φύλων. Αυτά περιλαμβάνουν pinworms και roundworms (όπως στη φωτογραφία).
- Οι κεστόδες ή οι επίπεδες (ταινία) έλμινθες είναι μακριά σκουλήκια που τρέφονται μέσω του δικού τους περιβλήματος. Αυτά περιλαμβάνουν ταινίες βοοειδών και χοιρινού (που βρίσκονται αρκετά συχνά) και εχινόκοκκο (όπως στη φωτογραφία).
- Trematodes ή flukes - οπισθορχίαση, σχιστοσωμίαση και ορισμένοι άλλοι τύποι παρασιτικών μικροοργανισμών.
Τα σκουλήκια ταινίας και οι φλοκάτες είναι πάντα παράσιτα, αλλά η ομάδα των στρογγυλών σκουληκιών έχει περισσότερα από 10. 000 είδη και μόνο μερικά από αυτά μπορούν να ζήσουν στο ανθρώπινο σώμα.
Σύντομα χαρακτηριστικά κοινών παρασίτων
![σκουλήκια καρφίτσας στο ανθρώπινο σώμα](/images/άρθρα/10267/σκουλήκια%20καρφίτσας%20στο%20ανθρώπινο%20σώμα.jpg)
Τα σκουλήκια, που διεισδύουν στο ανθρώπινο σώμα, προκαλούν μια ασθένεια που ονομάζεται εντεροβίαση. Μοιάζουν με μικρά και στρογγυλά σκουλήκια, λευκού ή κιτρινωπού χρώματος, με μέγιστο μέγεθος το ένα εκατοστό.
Διεισδύοντας στο ανθρώπινο σώμα, εγκαθίστανται στα έντερα. Τα ελμίνθια είναι ένας τύπος παρασίτου επαφής, δηλαδή μπορούν να μεταδοθούν από έναν άρρωστο σε έναν υγιή. Τη νύχτα, το θηλυκό σέρνεται έξω από το έντερο και γεννά αυγά. Ως αποτέλεσμα, το κύριο σύμπτωμα αυτής της ασθένειας είναι η αφόρητη φαγούρα στην περιοχή του πρωκτού.
Ο κύκλος ζωής των pinworms ποικίλλει από 4 έως 6 μήνες. Είναι δυνατό να απαλλαγούμε από αυτά μόνο όταν πεθάνει η τελευταία προνύμφη. Τα αυγά των παρασίτων έχουν εκπληκτική ζωτικότητα και μπορούν να προσαρμοστούν σε οποιεσδήποτε δυσμενείς συνθήκες.
Τα πιο κοινά παράσιτα στο ανθρώπινο σώμα περιλαμβάνουν τους ακόλουθους τύπους:
- Στρογγυλά σκουλήκια (ασκαρίαση).
- Toxocara (νόσος τοξοκαρίασης).
- Whipworm (νόσος τριχοκεφαλίας).
- Τριχινέλλα (νόσος τριχίνωσης).
- Ταινία ή ταινία βοοειδών (taeniarinhoz).
- Χοιρινή ταινία (ασθένειες – τανίαση, κυστικέρκωση).
Οι ιατρικές στατιστικές λένε ότι η φαρδιά ταινία είναι αρκετά συχνή, η οποία προκαλεί μια ασθένεια όπως η διφυλλοβοθρίαση, καθώς και ο εχινόκοκκος (εχινόκοκκωση), ο χιτώνας της γάτας (οπισθορχίαση) και η λάμβλια - γιαρδιάση.
Όλα τα παράσιτα, κατά τη διάρκεια της ζωής τους, επηρεάζουν αρνητικά τον ανθρώπινο οργανισμό και τα συμπτώματα της κάθε ασθένειας διαφοροποιούνται σημαντικά.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η θεραπεία εξαρτάται επίσης από τον τύπο του παρασιτικού μικροοργανισμού, την ένταση της ελμινθικής προσβολής και τον αριθμό των ελμινθών που έχουν διεισδύσει στον ανθρώπινο οργανισμό.
Ascaris, Toxocara
Το ανθρώπινο στρογγυλό σκουλήκι είναι ένα μεγάλο, στρογγυλό σκουλήκι που έχει καμπύλο άκρο (σαν γάντζο). Τα μεγέθη ποικίλλουν από 50 cm έως ένα μέτρο σε μήκος και περίπου 6 εκατοστά σε διάμετρο.
Το μήκος των αρσενικών είναι πάντα πολύ μικρότερο από το μήκος των θηλυκών. Κατά κανόνα, το μέγεθος του αρσενικού παρασίτου δεν υπερβαίνει τα 25 εκατοστά. Οι προνύμφες Ascaris είναι σχετικά μικρές σε μέγεθος. Με την ένταση της ελμινθικής προσβολής, τα στρογγυλά σκουλήκια μπορούν να πολλαπλασιαστούν όσο το δυνατόν γρηγορότερα, με αποτέλεσμα να σχηματίζονται μπάλες παρασίτων στα έντερα.
Το Ascaris (όπως στη φωτογραφία) ανήκει στους γεωελμίνθους. Τα αυγά μπορούν να φτάσουν από το έδαφος στο λεπτό έντερο, όπου με την πάροδο του χρόνου μετατρέπονται σε προνύμφες, οι οποίες, σε ευνοϊκό περιβάλλον, μπορούν να διεισδύσουν στο κυκλοφορικό σύστημα και από εκεί, μέσω του αίματος, να μετακινηθούν σε όλα τα εσωτερικά όργανα - πνεύμονες, καρδιά, νεφρά, εγκεφαλικά ημισφαίρια, δέρμα, μάτια.
Εάν οι προνύμφες εγκατασταθούν στους πνεύμονες, καταστρέφουν τις κυψελίδες και εισέρχονται στους βρόγχους και στη συνέχεια, μαζί με βρογχικές εκκρίσεις, στη στοματική κοιλότητα και πάλι καταλήγουν στα έντερα. Έτσι, εμφανίζεται δευτερογενής μόλυνση. Οι ενήλικες μπορούν να γεννούν μερικές χιλιάδες αυγά την ημέρα και να ζουν στο ανθρώπινο σώμα για αρκετά χρόνια. Συμπτώματα ασκαρίασης:
- Γενική αδιαθεσία, αδυναμία.
- Αυξημένη νευρικότητα.
- Αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος.
- Δύσπνοια, μη παραγωγικός βήχας.
- Πόνος στην περιοχή του στέρνου.
Η θεραπεία της ασκαρίασης περιλαμβάνει προκαταρκτικό καθαρισμό του σώματος, ο γιατρός συνιστά τη λήψη καθαρτικών και ροφητών που βοηθούν στην απομάκρυνση των αποβλήτων των παρασίτων. Στη συνέχεια συνταγογραφούνται ανθελμινθικά φάρμακα, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και το βάρος του ασθενούς και την ένταση της ελμινθικής προσβολής.
Η θεραπεία των στρογγυλών σκουληκιών συνιστάται με φάρμακα που στοχεύουν στην καταστροφή τους.
Το Toxocara είναι ένα στρογγυλό παράσιτο (όπως στη φωτογραφία), έχει κίτρινο χρώμα και μήκος που φτάνει τα 10 εκατοστά. Η μόλυνση εμφανίζεται μέσω της επαφής με ζώα στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, μπορεί να μολυνθείτε από γάτες και σκύλους.
Το θηλυκό παράσιτο είναι ικανό να απελευθερώνει έως και 250 χιλιάδες αυγά την ημέρα. Τα αυγά ελμινθίου εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα μέσω της στοματικής κοιλότητας και στη συνέχεια καταλήγουν στα έντερα. Ο κύκλος ζωής τους μπορεί να συγκριθεί με τα στρογγυλά σκουλήκια, μπορούν επίσης να εισέλθουν στο κυκλοφορικό σύστημα και στη συνέχεια σε διάφορα εσωτερικά όργανα.
Στο ανθρώπινο σώμα, μια προνύμφη ελμινθών δεν είναι ικανή να αναπτυχθεί σε ενήλικο άτομο. Στο ανθρώπινο σώμα, οι προνύμφες μπορούν να ζήσουν έως και 10 χρόνια. Τα συμπτώματα της τοξοκαρίασης ποικίλλουν σημαντικά, όλα εξαρτώνται από το όργανο στο οποίο έχει εγκατασταθεί η προνύμφη. Τα κοινά συμπτώματα της νόσου περιλαμβάνουν:
- Μια αλλεργική αντίδραση με τη μορφή εξανθήματος, κνησμού, ερυθρότητας του δέρματος.
- Δύσπνοια, δυσκολία στην αναπνοή.
- Μη παραγωγικός βήχας.
- Ξηρός συριγμός κατά την αναπνοή.
Η οξεία μορφή της νόσου έχει πιο «παραδοσιακά» συμπτώματα, τα οποία περιλαμβάνουν αδυναμία και απάθεια, πυρετό, αυξημένη θερμοκρασία σώματος, πόνο στις αρθρώσεις και τους μυς, πονοκεφάλους και ζάλη.
Η θεραπεία της τοξοκαρίασης ξεκινά με ετιοτροπική θεραπεία, η οποία επηρεάζει άμεσα τα αίτια της νόσου, δηλαδή τις προνύμφες των παρασίτων. Στη συνέχεια, συνιστώνται φάρμακα που αποκαθιστούν τη λειτουργικότητα των προσβεβλημένων οργάνων και συστημάτων.
Whipworm, Trichinella
Στην εμφάνιση, το whipworm είναι ένα λεπτό σκουλήκι, το κατά προσέγγιση μήκος του οποίου είναι από 3 έως 5 εκατοστά, η διάμετρος είναι σαν μια ανθρώπινη τρίχα. Έχει ένα αιχμηρό άκρο, μέσω του οποίου στερεώνεται στον εντερικό βλεννογόνο.
Ο έλμινθος μπορεί να διεισδύσει στο ανθρώπινο σώμα από το έδαφος και στη συνέχεια να μετακινηθεί στα έντερα, όπου σχηματίζονται προνύμφες. Κατά κανόνα, αυτός ο τύπος παρασίτου εγκαθίσταται στην περιοχή του τυφλού και της σκωληκοειδούς απόφυσης. Μπορεί να ζήσει στο ανθρώπινο σώμα για 3 έως 4 χρόνια.
Η ιδιαιτερότητα της μόλυνσης με αυτό το παράσιτο είναι ότι η ασθένεια μπορεί να είναι ασυμπτωματική. Ωστόσο, υπάρχουν «κλασικά» σημάδια που πιο συχνά συγχέονται με αναπνευστικές ασθένειες - βήχας, πυρετός, ναυτία.
Το Whipworm μειώνει την άμυνα του οργανισμού, με αποτέλεσμα, στο πλαίσιο της μόλυνσης του, να εμφανιστούν δευτερογενείς λοιμώξεις, οι οποίες επιδεινώνουν σημαντικά την κατάσταση του ασθενούς. Τα ακόλουθα κλινικά συμπτώματα διακρίνονται:
- Ωχρότητα του δέρματος.
- Αδυναμία, ναυτία.
- Διαταραχές του πεπτικού συστήματος.
- Σύνδρομο πόνου στην περιοχή της κοιλιάς.
- Υπάρχει πρόσμιξη αίματος στα κόπρανα.
- Αυξημένη ευερεθιστότητα, σπασμωδικές καταστάσεις.
- Πονοκέφαλοι και ζαλάδες.
Κατά κανόνα, είναι αρκετά σπάνιο να εντοπιστεί ένα παράσιτο σε πρώιμο στάδιο μόλυνσης. Ωστόσο, η θεραπεία πρέπει να είναι ολοκληρωμένη. Περιλαμβάνει ανθελμινθικά φάρμακα στενού φάσματος που δρουν αποκλειστικά σε μαστιγούλες, παυσίπονα και αντισπασμωδικά.
Το Trichinella είναι ένα μικρό σκουλήκι μήκους όχι μεγαλύτερο από 5 χιλιοστά. Αναφέρεται σε βιοελμίνθους που κυκλοφορούν ανάμεσα σε αρπακτικά και οικόσιτα ζώα. Το παράσιτο μπορεί να εισέλθει στο ανθρώπινο σώμα μαζί με το ζωικό κρέας.
Η θηλυκή Trichinella καταλήγει στο ανθρώπινο λεπτό έντερο, όπου γίνεται η διαδικασία αναπαραγωγής και εμφανίζονται νέες προνύμφες. Αυτές οι προνύμφες εισέρχονται στο κυκλοφορικό σύστημα και μπορούν να εξαπλωθούν σε όλο το ανθρώπινο σώμα μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Η «αγαπημένη» περιοχή της Trichinella είναι οι σκελετικοί μύες, όπου μπορεί να ζήσει έως και 5 χρόνια. Τα πρώτα συμπτώματα παρατηρούνται στον ασθενή την 8-10η ημέρα της μόλυνσης:
- Επώδυνες αισθήσεις στην περιοχή της κοιλιάς.
- Τακτική ναυτία.
- Έμετος, διαταραχή του πεπτικού συστήματος.
- Απώλεια όρεξης.
Αφού οι προνύμφες ταξιδέψουν σε όλο το σώμα, τα συμπτώματα που περιγράφηκαν παραπάνω γίνονται πιο έντονα, με επιπλέον πόνο στις αρθρώσεις και τους μύες και μια αλλεργική αντίδραση (κνίδωση, κνησμός, εξάνθημα). Εάν η θεραπεία δεν ξεκινήσει έγκαιρα, η ασθένεια προκαλεί επιπλοκές στο καρδιαγγειακό σύστημα, στο κεντρικό νευρικό σύστημα και στο αναπνευστικό σύστημα.
Η θεραπεία περιλαμβάνει ανθελμινθικά φάρμακα, καθώς και συμπτωματική θεραπεία που καταπολεμά τις αλλεργικές εκδηλώσεις. Σε υψηλές θερμοκρασίες συνιστώνται αντιπυρετικά φάρμακα. Κατά κανόνα, η θεραπεία πραγματοποιείται σε νοσοκομειακό περιβάλλον.
Ταινιοσκώληκα βοοειδών και χοιρινού
Η ταινία του ταύρου μπορεί να φτάσει σε μέγεθος τα τριάντα μέτρα, έχει μικρό κεφάλι και υπάρχουν χιλιάδες τμήματα στο σώμα. Υπάρχουν 6 γάντζοι στο κεφάλι του παρασίτου. Οι προνύμφες ελμινθών αναπτύσσονται στα βοοειδή. Μπορεί να εισέλθει στο ανθρώπινο σώμα μέσω κακώς επεξεργασμένου θερμικά ωμού κρέατος.
Καθ' όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής του, παραμένει στο λεπτό έντερο, όπου σχηματίζει νέα τμήματα. Στη συνέχεια σχηματίζονται και από αυτά λαμβάνονται αυγά. Κάθε τμήμα περιέχει έως και 100 χιλιάδες αυγά.
Το παράσιτο τρέφεται σε όλη την επιφάνεια του σώματός του και μπορεί να ζήσει στο ανθρώπινο σώμα έως και 10 χρόνια. Τα κοινά συμπτώματα της νόσου περιλαμβάνουν:
- Συστηματικός πόνος στην κοιλιά.
- Ναυτία.
- Απώλεια όρεξης, έμετος.
- Απώλεια σωματικού βάρους.
- Αυξημένος σχηματισμός αερίου.
- Προτροπή για αφόδευση έως και 5 φορές την ημέρα.
Η θεραπεία περιλαμβάνει μια διατροφή που βελτιώνει την υγεία που δημιουργεί ένα δυσμενές περιβάλλον για τη ζωή του παρασιτικού μικροοργανισμού, καθώς και ανθελμινθικά φάρμακα. Τα δισκία λαμβάνονται σύμφωνα με το σχήμα που συνιστά ο γιατρός. Μετά τη λήψη του φαρμάκου, το παράσιτο πεθαίνει και βγαίνει φυσικά μαζί με τα κόπρανα.
Η ταινία χοιρινού κρέατος είναι παρόμοια στην εμφάνιση με την ταινία των βοοειδών, αλλά διαφέρει σε μήκος - δεν μπορεί να είναι περισσότερο από 5 μέτρα. Η μόλυνση μπορεί να συμβεί μέσω της κατανάλωσης ωμού κρέατος, καθώς και από ένα άρρωστο άτομο. Ο κύκλος ζωής της ταινίας είναι 20-30 χρόνια. Το παράσιτο μπορεί να προκαλέσει δύο ασθένειες:
- Κυστικέρκωση, όταν οι προνύμφες εισέρχονται στο σώμα.
- Ταενίαση - ένας ενήλικας "ζει" στο σώμα.
Η κυστικέρκωση εμφανίζεται στο φόντο ενός αιχμηρού πονοκεφάλου, παρατηρούνται επιληπτικές κρίσεις, διάφορα εξανθήματα στο δέρμα και παθολογικές αλλαγές στον βολβό του ματιού. Συμπτώματα που προκαλούνται από ένα ενήλικο παράσιτο:
- Αλλεργικές αντιδράσεις, δύσπνοια.
- Πόνος στην κοιλιά, αναστατωμένα κόπρανα.
- Απώλεια όρεξης, διαταραχή της γαστρεντερικής οδού.
- Διαταραχή ύπνου, νευρικότητα, διέγερση.
Η θεραπεία των προνυμφών είναι μια μακρά διαδικασία. Οι μεμονωμένες προνύμφες εξαλείφονται με χειρουργική επέμβαση και στη συνέχεια συνταγογραφούνται ανθελμινθικά φάρμακα.
Για την απομάκρυνση ενός ενήλικα από το ανθρώπινο σώμα, συνταγογραφείται ένα αντιπαρασιτικό φάρμακο στενού φάσματος, το οποίο έχει επιζήμια επίδραση σε έναν συγκεκριμένο τύπο παρασίτου. Αφού η ταινία φύγει από το σώμα, εξετάζεται για να αποκλειστεί η πιθανότητα να βρεθούν μέρη του σώματός της στα έντερα.
Όπως δείχνει η ιατρική πρακτική, η θεραπεία των παρασιτικών ασθενειών είναι πολύ πιο εύκολη από τη διάγνωσή τους σε πρώιμο στάδιο. Λόγω αυτής της περίστασης, συνιστάται να δίνετε προσοχή στις παραμικρές παθολογικές αλλαγές στο σώμα σας και να συμβουλευτείτε αμέσως έναν γιατρό για επαρκή θεραπεία. Το βίντεο σε αυτό το άρθρο θα σας πει για τους τύπους παρασίτων που ζουν στους ανθρώπους.